((آنکس که بداند و بخواهد که بداند / خود را به بلندای سعادت برساند چون توسن علمش ره تحقیق براند. بجایی برسد تا ز خدا وحی بخواند رهگذر بر پیرو او بودن خود فخر نماید)) آنکس که بداند و بداند که بد

پس کجایی تو چه شد ان بودنت آن خیالت راحتو ان خواستن ان موندنتمن به اهل کوچه های تو حسودی میکنمبر درختان بر درو دیوار که میبیننتهنوزم من به یادت دست خود بو میکنمنیست اما بوی عطر ت مانده از دست دادنت